Bijensterfte, oorzaken en gevolgen

Op 1 januari 2012 gaat in de uitzending van Vara Vroege Vogels het Jaar van de Bij officieel van start. Vijf organisaties: KNNV, Bijenstichting, EIS Nederland, NBV en IVN hebben de handen ineengeslagen. Een heel jaar is er aandacht voor wilde- en honingbijen. Publiek en overheden krijgen via de nieuwe website www.jaarvandebij.nl volop informatie, handreikingen en goede voorbeelden om bijvriendelijk te handelen.

Wilde bijenspecialist Dr. Arie Koster ontwikkelde een website met overzichtelijke zoekkaarten waarmee je zelf eenvoudig wilde bijen kunt herkennen. De zoekkaart voor wilde bijen geeft een overzicht van bijengeslachten. Bij ieder bijengeslacht is er een link naar meer informatie.

C.A. Brittain, M. Vighi, R. Bommarco, J. Settele, S.G. Potts, 2010

Abstract

Persbericht wildebijen.nl mei 2010
Nu nog meer informatie op dé website over bijensoorten: www.wildebijen.nl.
Volken met honingbijen worden gekweekt.
Dus hoezo uitsterven, zoals vaak wordt gesuggereerd?

De informatieve website ‘Nederlandse bijen en hun relaties’ is de afgelopen maand sterk uitgebreid. Vele, rijk geïllustreerde pagina’s over solitair levende bijensoorten zijn aan het overzicht toegevoegd. Hiermee wordt nog meer informatie gegeven over deze bedreigde insecten.

Research conducted using only honey bees as the indicator species may not adequately reflect the risk posed by insecticides to wild bees because of their differential susceptibility and unique biology.

C.D. Scott-Dupree, L. Conroy, and C.R. Harris

ABSTRACT Pest management practices may be contributing to a decline in wild bee populations in or near canola (Brassica napus L.) agroecosystems. The objective of this study was to investigate the direct contact toxicity of five technical grade insecticides - imidacloprid, clothianidin, deltamethrin, spinosad, and novaluron - currently used, or with potential for use in canola integrated pest management on bees that may forage in canola: common eastern bumble bees [Bombus impatiens (Cresson); hereafter bumble bees], alfalfa leafcutting bees [Megachile rotundata (F.)], and Osmia lignaria Cresson. Clothianidin and to a lesser extent imidacloprid were highly toxic to all three species, deltamethrin and spinosad were intermediate in toxicity, and novaluron was nontoxic. Bumble bees were generally more tolerant to the direct contact applications > O. lignaria > leafcutting bees.
However, differences in relative toxicities between the three species were not consistent, e.g., whereas clothianidin was only 4.9 and 1.3x more toxic, deltamethrin was 53 and 68x more toxic to leafcutting bees than to bumble bees and O. lignaria, respectively. Laboratory assessment of direct contact toxicity, although useful, is only one measure of potential impact, and mortality under Þeld conditions may differ greatly depending on management practices. Research conducted using only honey bees as the indicator species may not adequately reßect the risk posed by insecticides to wild bees because of their unique biology and differential susceptibility. Research programs focused on determining nontarget impact on pollinators should be expanded to include not only the honey bee but also wild bee species representative of the agricultural system under investigation.

Meer dan twintigduizend verschillende bijensoorten zorgen wereldwijd dat 80% van alle plantensoorten zich voort kunnen planten en evolueren.

Bron: Vaissière, B.E., Morison, N. and Carré, G., 2005. Abeilles, pollinisation et biodiversité. Abeilles et cie, 3(106), pp. 10 - 14.
(Tip: als deze link een pdf fout geeft, dan met de rechtermuisknop link opslaan als.. kiezen en daarna van harde schijf openen)

Zie ook deze boeken: